Миний мал сүргийн минь тоо толгой хэнд гай болчихоод, юунд садаа болчихов оо? Манай гэр бүлийн (төрсөн дүү) сэтгэл зүрх, гарын хөдөлмөр шингэж, амь амьдралын минь утга учир болсон энэ буянт амьтдын үр төл бол зүгээр нэг тоо биш ээ. Тэнд миний өвөө Бямбын Шархүүгийн үргэлжлэл, өв соёлын минь удам судрын түүх, адуун сүргийн минь дархлаа шингэсэн тэнүүн сайхан говийн минь түүх оршдог. Тэр гучин гурван говьд төрж өсөж, унасан газар угаасан ус минь Говь шанхын нутаг буй. Тэндээс л би эх орон эх газар шороогоо мэдэрч шүлэг яруу найраг утга уран зохиолд дурлаж сэтгүүл зүй гэх өрх айлд эрэн сурвалжлах сэтгүүлчээр чанагдсан жирийн нэгэн цэрэг. Манайд генерал нь ч бий, хурандаа нь ч бий. Бусдаар адууныхаа бэлчээрийг харамнаад учир утгагүй олон лиценз, үй түмэн гадны доншуучдтай үзэлцээд байгаа юм бол оогт биш.

Адуу гэдэг бол Монгол хүний сэтгэлийн илэрхийлэл, эрх чөлөөний билэг тэмдэг, тэнгэрлэг омогшлын тулах цэг билээ. Морин төвөргөөнд нь Монголын өнгөрсөн, одоо, ирээдүй давхиж явдаг юм.

Намайг энэ тэмцэл рүү орсноос хойш миний амь нас гэр бүл ахан дүүс анги сургуулийн минь найз нөхдөд олон дарамт шахалт, бузар гүтгэлэг маш ихээр өртөх болсон. Одоо чимээгүй сууж чадахгүй!!!

Гэхдээ би алдар нэр, хөрөнгө мөнгөний төлөө бус, харин эгэл ард түмнийхээ итгэл, хайрын дуудлагаар, тэдний өгсөн ганц сүүтэй цай, хоёр үдийн хоолоор сэтгэлийн цурам ч үл алдан зүтгэж яваа жирийн нэгэн сэтгүүлч мэргэжилтэй малчин хүн. Надад хандивласан мал нь ч, мөнгө төгрөг нь ч, итгэл үнэмшил нь ч бүгд ардын минь нурууны хүч, зүрхний цохилт юм. Энэ замд би өөрийнхөө нэр төрийг биш, харин монгол хүний нүүрийг авч явахаар сэтгэл шулуудсан.

Энэ бүхнийг би үүрэг гэж боддог. Энэ бол миний үүрэх учиртай ачаа, бахархах учиртай хувь тавилан. Хүмүүсийн дэмжлэгээр бүтэж яваа энэ үйлс бол миний зүрхэнд гал асааж, итгэлд минь далавч ургуулж, Монгол эх орныхоо сайн сайхны төлөөх тэмцлийн минь жинхэнэ утга учир болон хувирсан юм.